فولاد CK45 یزد

خواص مکانیکی فولاد 1.1191 به شرح زیر است:

 کربن (C): 0.42 – 0.50%

کربن یکی از مهم‌ترین عناصر در ترکیب فولاد است که تأثیر مستقیمی بر سختی، استحکام کششی و مقاومت به سایش دارد. در فولاد CK45، مقدار متوسط کربن باعث می‌شود که این فولاد قابلیت سختکاری سطحی خوبی داشته باشد، اما در عین حال هنوز چقرمگی کافی برای کاربردهای مکانیکی را حفظ کند. افزایش مقدار کربن می‌تواند سختی را افزایش دهد، اما از شکل‌پذیری و جوش‌پذیری می‌کاهد.

 سیلیسیم (Si): 0.10 – 0.40%

سیلیسیم در فولاد به عنوان یک عنصر اکسیژن‌زدا عمل می‌کند، یعنی ناخالصی‌های اکسیژن را کاهش داده و کیفیت فولاد را بهبود می‌بخشد. همچنین این عنصر باعث افزایش استحکام و کاهش تمایل به ترک‌خوردگی در حین عملیات حرارتی می‌شود. در CK45، مقدار سیلیسیم کنترل‌شده است تا تعادل مناسبی بین سختی و انعطاف‌پذیری حفظ شود.

 منگنز (Mn): 0.50 – 0.80%

منگنز تأثیر مهمی در افزایش استحکام فولاد دارد و به عنوان یک عنصر آلیاژی، باعث افزایش سختی‌پذیری و مقاومت در برابر ضربه می‌شود. همچنین منگنز به کاهش شکنندگی ناشی از گوگرد کمک کرده و چقرمگی فولاد را بهبود می‌بخشد. در CK45، مقدار منگنز به حدی است که استحکام مکانیکی را افزایش دهد، اما همچنان امکان ماشین‌کاری مناسب را فراهم کند.

فسفر (P): ≤ 0.025%

فسفر در مقادیر کم می‌تواند سختی فولاد را افزایش دهد، اما مقدار زیاد آن باعث کاهش چقرمگی و افزایش شکنندگی می‌شود. به همین دلیل، مقدار فسفر در CK45 به دقت کنترل می‌شود تا از کاهش مقاومت ضربه‌ای و شکننده شدن فولاد جلوگیری شود. در عین حال، مقدار کم فسفر می‌تواند مقاومت به خوردگی را کمی بهبود بخشد.

گوگرد (S): ≤ 0.025%

گوگرد معمولاً به عنوان یک عنصر مضر در فولاد در نظر گرفته می‌شود، اما در مقادیر کم می‌تواند قابلیت ماشین‌کاری را بهبود بخشد. فولادهای با گوگرد کنترل‌شده، مانند CK45، قابلیت براده‌برداری بهتری دارند، اما مقدار زیاد گوگرد می‌تواند باعث کاهش چقرمگی و افزایش ترک‌پذیری شود. بنابراین، مقدار آن در حد استاندارد نگه داشته می‌شود تا تعادل مناسبی بین ماشین‌کاری و استحکام ایجاد گردد.